whaaaa waar moet ik beginnen?

waar was ik gebleven kan ik beter vragen...

het lijkt al zo lang geleden, ik ben al bijna gewend, met de nadruk op BIJNA, sommige dingen wennen nooit...

okee maandag werden we opgehaald bij ons luxe resort... met 7meiden gingen we op weg aar de projecten. eerst hadden we Amy en Noortje afgezet bij hun weeshuis en hadden daar al aardig wat indrukken opgedaan. en na eindelijk 2 en n half uur rijden kwamen we eindelijk aan in ons eigen khura buri

ik had iedereen (inclusief mijzelf) bang gemaakt dat ik in de bush bush terecht kwam, dus kon het alleen maar meevallen en dat deed het gelukkig ook! met iris en stefanie deel ik een kamer met 2 tweepersoonsbedden, hebben een tv (de overigens nog niet is aangeweest) hebben een balkonnetje maar bovenal hebben we een WESTERS TOILET! de maandag hebben we een beetje rustig aangedaan, beetje rondgegeken want het is toch bijna wel een stad hier. wel een stad ergens afgelegen en is dit dus de enige stad. ze zijn hier ook totaal geen buitenlanders gewend. de eerste dag liepen we over straat en iedereen wees en staarde ons aan, we zijn hier ook de enige blanke mensen die hier lopen, maar de mensen zijn echt super aardig en doen alles voor je.

dinsdag zijn de naar het project van iris en laura gegaan (2meiden die een kamer naast ons delen) en dat was me toch iets! er wonen best veel birmesen in thailand en maar een klein deel daarvan is legaal. laura en iris staan nu op een project met illegale birmesen en dat is te zien. een grote modderpoel en ergens staat een schuurtje (4golfplaten) en daarin zitten smerige kinderen die nooit aandacht krijgen en rotte tanden hebben. maar wat zijn die kinderen lief en dankbaar! heel leuk om te zien maar toch ook weer heel zielig.

woensdag zijn we naar ons eigen project gegaan wat heel anders was. ons project is op een school, best wel rijk zeg maar, en daar zitten alleen maar thaise kinderen op 1 klas na, daar zitten legale birmese kinderen. wij dachten oke gewoon normaal een school dus en wij dachten dat we die woensdag kennis making hadden, maar nee Karen (die onze projecten organiseerd en onze contactpersoon zeg maar) was weg en wij moesten engelse les gaan geven. stonden we daar met zn 3e elkaar aan te kijken. gelukkig is mijn engels als de beste (Ahum) en flansten we van 10uur smorgens tot 3uur smiddags lesjes in elkaar. een gewone shooldag dus, wij waren hier totaal niet blij mee! dit was niet echt waarvoor ik hier naartoe kwam anders was ik wel de Pabo gaan doen. maar goed het is ons project voor ander halve week. de volgende dag was echter anders...het begon hetzelfde maar de laatste 2uur mochten we de birmese kinderen lesgeven. Nou kon je goed zien hoe het hier aantoe gaat. wat zijn die kinderen gedrilt niet normaal. sowieso gaan alle klassen staan als je binnen komt en roepen goodmorning teacher gaan dan zitten en slaan hun boek open. maar deze klas was anders. wij begonnen met een liedje en ze durfden bijna niet mee te doen bang dat ze iets deden wat eigenlijk niet mocht. lesgeven kon ook eigenlijk niet, want alle leeftijden zitten in 1 klas en die klas delen ze in 2e. als je ze het abc vraagt schreeuwen ze die perfect op en als een plaatje van een hond laat zien schreeuwen ze D-O-G DOG! en dan twee verschillende klassen in een lokaal. wij gingen dus een uurtje lesgeven en een uurtje liedjes doen als hoofd schouder knie en teen en de hoki poki en dat vonden ze toch geweldig! die kinderen waren helemaal blij en wij ook je had die koppies moeten zien. de les was afgelopen om 3uur en van 3 tot 4 is het altijd spelen tot de bus komt. wij zeiden dus tegen die kinderen kom naar buiten gaan we verder liedjes zingen en gek doen... die kinderen aarzelen en uiteindelijk durfden ze een voet over de drempel te zetten.. tot er een juf aankwam en ze schoten allemaal terug naar binnen en gingen netjes achter hun banken zitten. tot wij de juf erbij haalde om te vertellen dat ze met ons mee mochten durfden ze mee

wat ik vergeet te vertellen... op het bureau van de docent ligt een stokje en nu weet iedereen wat ze daar mee doen... en als het stokje niet in de buurt is slaan ze gewoon met de hand. dus vandaar dat die kinderen niks durven...

er wordt dus ook onderscheid gemaakt tussen de thaise en de birmese want de birmese moeten elke dag de kantine opruimen enz.

maar goed we zitten ook met die birmese kinderen in de bus, ofja bus het is zon truck met 3banken in die bak en een overkappinkje erover die met 100 overal doorheen sjeest, en die zijn echt blij met ons en wij met hun

ojaa mam ik ben ondertussen moeder geworden van 20birmese kinderen ze roepen alleen maar mammie mammie mammie.

maar goed wat nooit wend...

ETEN, ze eten hier smorgens rijst, ze eten hier smiddags rijst, ze eten hier s'avonds rijst en als tussendoortje rijst... niet helemaal waar natuurlijk dat heb ik wel gemerkt... stefanie en iris zijn pitsers, stefanie een echte haha, maakt ook niet uit maar op school geven ze ons steeds nieuwe dingen om te proberen en aangezien ik ze als enige probeer zeggen ze ook alleen tegen mij steeds try

ik wil denk ik niet weten wat ik allemaal gegeten heb van smerig tot verrassend lekker. gisteren bijvoorbeeld, in een blad (van een plant ja) zat iets geel drilachtig maar dan stevig met een wit laagje erboven op, ik neem met moeite een hap want het was dus best kleverig en ik dacht oke dit krijg ik weg er zit geen smaak aan, tot ik de tweede hap nam en bijna over mn nek ging en dan durven ze nog te zeggen dat het van aardappels gemaakt is! in de verste verte leek het niet op aardappels en zo zijn er nog 20 dingen meer die ik gegeten heb wat er niet uitzag en ik niet van wil weten wat het echt is.

wat nog meer niet wend... beesten!

ik dacht dat ik alleen bang was van wespen en kalkoenen maar helaas.... ik moet zeggen ik ben nog niet echt iets geks tegengekomen... maar hier lopen overal zwerfhonden en sinds deze week ben ik daar bang van. ze doen niks, tot ze in laura dr hand beten (niet hard en om te spelen maar toch) sommige rennen achter je aan en sommige grommen en vechten met andere honden dusja ze doen inderdaad niks. gelukkig zijn iris en stefanie hier niet bang van in tegenstelling tot andere dieren...

overal zitten hiervan die salamandertjes, echt overal, best schattig op het moment kruipt er een over de muur naar me, maar stefanie en iris zijn hier niet zon fan van..

de tweede dag... stefanie ging douchen en ik heb nog nooit iemand zo snel een badkamer uit zien rennen en gillen. ik moest m vangen maar die beesten zijn zo snel.. hij kroop weer terug het plafond in, maar zo vullen we elkaar goed aan.

morgen gaan we weer terug naar Amy en Noortje en Loi Kratong vieren, bootjes met kaarsjes laten ze dan het water op ben benieuwd!

Oja het weer hier..... 33graden! maar af en toe helaas wel bewolkt :(